canada goose jas nep moncler jas heren canada goose jas moncler jas woolrich jas dames canada goose sale peuterey jassen parajumpers jas woolrich jas moncler jas dames canada goose jas parajumpers jassen moncler muts belstaff jas moncler jas duvetica jas peuterey jas
ugg schuhe canada goose herren canada goose sale parajumpers jacke barbour jacke woolrich jacken ugg schweiz canada goose jacke parajumpers schweiz parajumpers outlet barbour schweiz canada goose schweiz
 ¬ MENU
 O MNIE

 WSPÓŁDZIAŁANIE SZKOŁY Z RODZINĄ W ZASPOKAJANIU POTRZEB PSYCHICZNYCH UCZNIÓW

 ZAGROŻENIA JAKIE NIOSĄ MEDIA. JAK MOŻEMY CHRONIĆ PRZED NIMI DZIECI I MŁODZIEŻ

 TEST UZALEŻNIENIA OD TELEWIZJI

ZAGROŻENIA JAKIE NIOSĄ MEDIA. JAK MOŻEMY CHRONIĆ PRZED NIMI DZIECI I MŁODZIEŻ.
( Referat przygotowany na zebranie rodziców klas 0 - 6 )

Media - przedmioty, materiały i urządzenia przekazujące odbiorcom informacje poprzez słowo, obrazy czy dźwięki. Jak nowa technologia informacyjna oddziaływuje na podświadomość człowieka. We współczesnym świecie życie ludzkie toczy się w ścisłym związku z mediami. Masmedia zawładnęły edukacją współczesnej młodzieży, ludzi dorosłych oraz dzieci. Tworzą modele życia, lansują wartości, kształtują wrażliwość na sprawy ludzi i przemiany dokonujące się w otoczeniu człowieka i w człowieku. Rzeczywistość techniczno - medialna jest bardzo atrakcyjna dla dziecka, ale też zaborcza. Potrafi zawładnąć jego czasem, zdezorganizować jego życie.

Szczególną uwagę chcę zwrócić na oddziaływanie na dzieci i młodzież telewizji, komputera i Internetu i jaki mają wpływ na ich wychowanie. Być może większość rodziców uważa, że dzieci i młodzież mogą uzależnić się jedynie od alkoholu, narkotyków, nikotyny czy leków. Tymczasem do groźnych uzależnień, które występują coraz częściej, a są zwykle bagatelizowane przez rodziców nalezą: uzależnienie od telewizji, komputerów i Internetu. Wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy ze skali zagrożenia. Często akceptują to, że ich nastolatki spędzają całe godziny przed telewizorem czy komputerem. Błędnie wydaje im się, że dzieci godzinami przesiadujące przed telewizorem są spokojne i grzeczne, nie wychodzą z domu i nic złego nie robią, no i nie grozi im żadne niebezpieczeństwo. Sądzą, że w ten sposób mają na oku swoje dzieci i chronią je przed złym towarzystwem. W rzeczywistości nierzadko szkoła jest dla uczniów jedynie przerywnikiem w oglądaniu telewizji i filmów video. A więc cały niemal czas potrzebny na poznawanie życia prawdziwego przeznaczają na obcowanie z kulturą wizji, obrazu czyli ,,życia na niby" W filmach: samochód przejeżdża bawiące się dzieci z zajączkami, po czym wszyscy wstają i bawią się dalej. Pajac wyskakuje z bardzo wysokiego piętra bloku i skacze jeszcze wyżej. Tymczasem rzeczywistość w odróżnieniu od fikcji rządzi się ściśle określonymi , niezmiennymi i koniecznymi prawami. W życiu prawdziwym istnieje ścisła zależność między przyczyną a skutkiem - nie ma skutku bez przyczyny. Do tego, aby móc przewidzieć skutki swego postępowania, potrzebna jest wyobraźnia. A jej rozwój hamuje właśnie kultura narzuconych wizji, kultura obrazu. Ten, kto nie jest w stanie przewidzieć skutków swego postępowania, - nie jest w stanie wziąć za nie odpowiedzialności. Nie jest w stanie logicznie myśleć, nie dojrzewa jego osobowość. Samotne siedzenie godzinami przed ekranem wyobcowuje z otoczenia. Młody człowiek nie poznaje praw rządzących grupami społecznymi, nie uczy się dobrej komunikacji interpersonalnej, nie zna wspólnotowych gier i zabaw. Szeroko lansowana zasada wewnętrznego luzu, aby każdy robił co chce - prowadzi do egoizmu, nie radzenia sobie z własnymi emocjami, do społecznego chaosu. Prezentowana w środkach społecznego przekazu przemoc stymuluje nie rzadko agresywne, przestępcze, a nawet kryminalne zachowania dzieci i młodzieży. W niektórych domach nawet kilkuletnie dzieci spędzają wiele godzin przed telewizorem. Powoduje to zanik więzi rodzinnych i ogranicza możliwości właściwych oddziaływań wychowawczych ze strony rodziców. Szkodzi zdrowiu gdyż naraża dzieci na wielogodzinne siedzenie w zamkniętym pomieszczeniu. Taka sytuacja prowadzi do rezygnacji z ruchu i aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu. A co dzieje się z dzieckiem, które spędza czas przed ekranem komputera? Im jest młodsze, tym mniej odróżnia wirtualny świat od rzeczywistości. Te dwa światy przenikają się i mieszają, lecz ten fikcyjny jest o wiele ciekawszy. W realnym życiu są lekcje do odrabiania, bolący ząb, zrzędząca mama. W grze dziecko jest bohaterem, ,,supermenem". Lata w powietrzu, chodzi po ścianach jak człowiek pająk. Jest niezniszczalne, elektroniczne zjawy nie mają krwi, nie odczuwają bólu. Realny świat jest już tylko nudą, nieznośną koniecznością, przerwą w grze. Ale adrenalina, która zasila krew podczas gry w zabijanie, jest prawdziwa. Podniecenie, pobudzenie organizmu do walki jest faktem, chociaż bodziec jest nierzeczywisty. Zmiany w psychice, które towarzyszą walce na ekranie, stają się pożądanym stanem. Bez tego pobudzenia dziecku jest nudno i byle jak.

Prawdziwe życie nie dostarcza takich bodźców , jakie daje wirtualny świat, więc dziecko czym prędzej włącza komputer by poczuć ,,zastrzyk energii".

Twórcy wirtualnych zabaw dbają o atrakcyjność. Kolorowy, trójwymiarowy i pełen napięcia świat wciąga jak narkotyk. W gruncie rzeczy działa tak samo i tak samo uzależnia. Uczucia przeżywane w wirtualnym świecie stają się prawdziwe. Są jak sny z których co raz trudniej się obudzić. Zresztą po co się budzić- w prawdziwym życiu nie ma supermenów... Odgłosy strzelaniny w dziecięcym pokoju, wybuchy bomb, rozdzierające krzyki mordowanych nie są obce w wielu domach i są cichym przyzwoleniem niejednych rodziców. Lansowane w dzisiejszych czasach wychowanie bezstresowe daje błędne rodzicom przekonanie, że dziecko ma wzrastać bez żadnych zakazów, w atmosferze samych przyjemności, których i finansowanie jest zadaniem rodziców. Być może dlatego coraz więcej małolatów namiętnie gra w krwawe gry komputerowe. Dzięki nowoczesnej technice, doskonałej jakości obrazu i dźwięku stopień identyfikacji z wirtualnymi bohaterami jest znacznie większy niż to bywało w obcowaniu z książką, komiksami czy filmem. Coraz częściej słyszymy od dzieci, że przemoc jest świetną zabawą. Nierzadko też obserwujemy próby przenoszenia do realnego świata doświadczeń komputerowej rzeczywistości. No bo cóż właściwie robią dzieci przed ekranem komputera?. Na ogół zabijają, oczywiście obcych, wrogów. Zasada jest prosta: wytropić, dogonić, zlikwidować. W ten sposób dzieci się bawią, że przemoc jest świetną zabawą. Psychologowie porównują świat gier komputerowych do ,,elektronicznego LSD" Ich zdaniem, człowiek uzależnia się od gier, bowiem pozwalają mu stworzyć wokół siebie dobrą atmosferę. W takim świecie można wielokrotnie powtarzać pewne sytuacje, można mieć kilka szans, przegrywać bez ryzyka i zrezygnować w dowolnym momencie. Gry komputerowe są szczególnie pociągające dla ludzi młodych, pełnych frustracji, zagubionych w świecie potrzebujących dowartościowania. Oni też stają się pojętnymi krwawych wirtualnych rozrywek. Specjaliści przekonują, że nie wolno kwalifikować wszystkich gier komputerowych wyłącznie jako niebezpiecznych i ogłupiających. Dlatego warto się zastanawiać jaką grę sobie czy dziecku kupujemy.

Mając świadomość wszystkich zagrożeń należy się starać chronić przed nimi szczególnie dzieci i młodzież. Czynić to należy z pełną odpowiedzialnością i stanowczością od najmłodszych lat, tych , którzy są najbardziej narażeni a jeszcze sami nie potrafią się bronić. Należy przestrzegać choćby tych kilku zasad:

  • Nie włączać telewizora w pokoju w którym przebywa niemowlę.
  • Nie oglądać programów telewizyjnych dla dorosłych z dzieckiem na ręku.
  • Włączać telewizor w celu , aby dziecko w wieku przedszkolnym obejrzało tylko wybrany program.
  • Wprowadzić i konsekwentnie przestrzegać zakaz oglądania TV podczas wspólnych posiłków.
  • Proponować inne zajęcia w zamian oglądania telewizji.
  • Wychodzić na spacery.
  • Organizować zabawy, gry planszowe i rozgrywki sportowe z rówieśnikami.
  • Przed zakupem komputera przeprowadzić rozmowę z dzieckiem, że otrzymuje komputer w określonym celu ( nie tylko dla rozrywki ale przede wszystkim do nauki - gier edukacyjnych)
  • Ograniczać dostęp do Internetu do celów edukacyjnych, kontrolować korzystanie z Internetu.
Te działania powinni podejmować wszyscy rodzice jak też nauczyciele. Myślę, że wielu uczniów młodszych i starszych chętnie skorzysta z udziału w kole komputerowym w zamian za bezmyślne wpatrywanie się w szklane ekrany. Nie możemy biernie patrzeć na zbyt dużą obecność i dominację mediów audiowizualnych w porównaniu z innymi sposobami wykorzystywania czasu wolnego. Na podsumowanie referatu przeprowadzę test na 30-to osobowej grupie rodziców ucz. kl. 0 --do kl.6 .

TEST UZALEŻNIENIA OD TELEWIZJI

Pamiętajmy , znając objawy nałogu telewizyjnego i niebezpieczeństwa jakie niesie, dalsze pozwalanie sobie i dzieciom na pozostawanie w jego działaniu obciąża nas samych. Kiedy ma się pełną świadomość zagrożenia czas zacząć kontrolę. Pora przemówić sobie i bliskim do rozsądku i oprzeć się przemocy mediów.

Literatura:

  1. Michał Szurek ,,Komputer po raz pierwszy" Warszawa 1994r.
  2. Jadwiga Izdebska ,,Dziecko w rodzinie u progu XXI wieku" Białystok 2000r.
  3. Jadwiga Izdebska ,,Rodzina Dziecko Telewizja" Białystok 2001r.

opracowała Ełżbieta Głowacka
naucz. Szkoły Podstawowej w Hrudzie.

Copyright (c) 2002 Matematyk. All rights reserved.

levitra bijwerkingen cialis bula kamagra kopen in de winkel kamagra forum kamagra jelly kokemuksia viagra farmacia kamagra gel australia kamagra tjejer levitra eller cialis cialis rezeptfrei levitra online uk viagra nettbutikk cialis new zealand cialis erfahrungen viagra online nz viagra for sale nz hva er kamagra kamagra oral jelly opiniones kamagra effekt viagra virkning levitra generico precio cialis efectos secundarios